اطلاعات

نمايشگاه گروهی نقاشی
نگاه گم‌شده
شيرين بابازاده | شيلا جليل پيران | نسرين صادقی بجد | مانی مهرزاد
كيوريتور: سميرا طوسی
۲۳ خرداد الی ۶ تير ۱۳۹۹

استیتمنت

پرسپکتیو به عنوان  ساختاری هنری و نیز مسأله‌ای فلسفی و فرهنگی، خصوصا پس از پانُفسکی مورد توجه برخی از نویسندگان بوده است.

نقاشی ایرانی از دورۀ صفویه با این «فرم سمبُلیک غربی» که همچون «به تصویر کشیدن نگاه خیرۀ ناظر» و برآمده از «سوبژکتیویسم» عصر جدید بود، در حالی مواجه شد که همچنان صورت‌ها و مضامین سنّتی در آن حضور داشتند. این رویارویی که در فقدان مبانی نظری و فلسفی صورت گرفت، همچون پرسشی بی‌پاسخ در ذهن و آثار برخی از هنرمندان آن عصر و پیروان آنها باقی ماند، تا آنکه سرانجام صورت مسأله پاک شد و پرسپکتیو غربی در نقاشی‌ ایرانی راه یافت.

این پرسشِ بی‌پاسخ، همچون امکانی تاریخی است که شاید بتوان با رجوع به آن، بخشی از هنر ایرانی را در دورهٔ جدید  بازشناخت.

محمد زمان، نقاش عصر صفوی، یکی از مهمترین نقاشانی است که این مسأله را-آگاهانه و یا ناآگاهانه- همچون پرسشی بصری در آثار خود مطرح نموده است. مواجهه با این پرسش در قالب آثار هنری، شاید بتواند به بازخوانی مسائل و رویکردهای نقاشی معاصر راهی بگشاید.

فضای نمایشگاه

هنرمندان

شیرین بابازاده
متولد ۱۳۵۴
کارشناسی طراحی گرافیک

نمایشگاه ها
برگزاری ۲ نمایشگاه انفرادی
شرکت در ۲۸ نمایشگاه گروهی و فستیوال در داخل و خارج کشور

مانی مهرزاد
۱۳۶۰
دانشجوی دکترای فلسفه هنر
نمایشگاه ها
برگزاری ۷ نمایشگاه انفرادی
شرکت در بیش از ۱۰ نمایشگاه گروهی و فستیوال در داخل و خارج از کشور

نسرین صادقی بجد
۱۳۵۹
کارشناسی نقاشی
نمایشگاه ها
برگزاری ۲ نمایشگاه انفرادی
شرکت در ۲۷ نمایشگاه گروهی و فستیوال

آثار

تصاویر