حجم های فرهــاد قصیـری اشاره ای به تاریخ چند هزار ساله کار با مس دارند. اولین ظروف مسی مربوط به اواخر هزاره ی پنجم پیش از میلاد است و قبل از آن اشیاء مفرغی یافت شده است. این آثار، رابطه ی صنعتگر و هنرمند که در تاریخ هنر معاصر دوباره مورد توجه قرار گرفته را نیز نشان می دهند و نیز جابجایی میان ظرف و مجسمه را در تغییراتی نشان می دهند. شکل کانونی این حجم ها کاسه است که از شکل پذیری و چکش کاری با مس ایجاد شده و به این ترتیب «ظرفدیس» هایی ایجاد شده که در مرزهای شی و اثر، هنرمند و صنعتگر، شکل کامل و آستانه ای، هستند. رابطه ی فضا و فرم در این حجم ها نیز به مانند معماری ایرانی درون و بیرون را به هم ارتباط می دهد، ضمن اینکه در برخی از آنها بازیگوشی و طنز نیز آشکار می شود.