ناتانائیل نام مخاطبی است که آندره ژید در مائده‌های زمینی او را خطاب قرار می‌دهد، مخاطبی که باید جهان را از نو ببیند، پیش از آن‌که عادت، معنا و قواعد از پیش ساخته شده، امکان دیدن را از او بگیرد. این مجموعه از همین دعوت آغاز می‌شود؛ دعوت به دیدن دوباره.

در این آثار، جهان نه به صورت تصویری یکپارچه و قطعی، بلکه در لایه‌هایی از خاطره، نشانه، تصویر و کلمه شکل می‌گیرد. چیزی دیده می‌شود، چیزی محو می‌گردد و دوباره بر سطح باز می‌گردد. گویی هر تصویر ردپایی از جهانی است که پیش‌تر دیده شده، اما هنوز به تمامی شناخته نشده‌است.