گل و مرغ در هنر ایران
… گـفتنی است کـه ریشه های مضمون گـل و پرنده کـه اینچنین در هنرهای تزیینی محبوبیت یافت به اوایل دوران تصویرگـری نسخ خطی در قرن 14 میادی باز می گـردد. گـل سرخ در ابتدا به عنوان یک نقش مایه و عنصری از منظره در تصویرگـری متون حماسی و تغزلی به کـار می رفت. به کـارگـیری استعاری گـل نیز از «عصر طلایی شعرایران » یعنی قرون 11 و 12 میادی آغاز شد کـه در این دوران آثا ر فردوسی، رومی، سعدی و حافظ در زمانی پیش ا ز دوران مصورسازی نسخ خلق شدند. نقاشان ایرانی، تصویر گـل سرخ را به عنوان استعاره ای از عشق و زیبایی در خلق آثار نمادین خود د ر حاشیه کـتب همراه با صحنه هاییروایی یا مناظر تغزلی به کـار میبردند کـه این تصاویر یادآور بهار و عشق جوانی بودند…
لیلا سودآور دیبا
