نقاشی های لیلا گودرزی عمیقا بر جنبه‌های تازه انتزاع نقاشانه‌ای متکی هستند که او در سال‌های اخیر با بدن خود تجربه کرده است.

بوم‌هایی با بافت به دقت ساخته شده نمایانگر بافت‌های سلول‌های مغزی در حال تغییر شده‌اند.

حداقل گرایی این نقاشی‌ها در عین اینکه شکلی میکروسکپی را بازنمایی می‌کنند، که نماینگر دگرگون شدن بافت‌های پوشش مغزی است، راز آمیز هم هست. جنبه تازه این نقاشی‌ها که برگرفته از عکس‌های پرتونگارانه مفز است تاثیرگذاری تصاویر علمی در هنر را نشان می‌دهد. در خلاف جریان رایج بودن این تصاویر به نسبت آثار موجود در فضای اکنون هنر ایران، اجرایی دقیق جزییات و روایت شخصی هنرمند، از آنها کهکشان هایی نزدیک می‌سازد برای فکر کردن به ماهیت نقاشی، منظره و بدن.

<<بهنام کامرانی>>