سرامیک کهن ترین دست ساخته‌های بشر متمدن است. هر چند هنرمندان در همه دوران‌ها از این ماده استفاده کرده اند اما هنر معاصر چشم اندازهای تازه‌ای برای آن گشوده است. قابلیت‌های مختلف سرامیک مانند انعطاف پذیری، لعاب خوردن و تنوع فرایند تولید و ارائه، سرامیک را در دهه‌های اخیر ماده  مطلوب بسیاری از هنرمندان معاصر نموده است. در سال‌های اخیر آثار سرامیکی در ایران متنوع تر و امروزی تر شده‌اند.

 هم در شکل، هم زمینه‌های فکری. جنبه‌های جهانی شده و بازگشت به تاریخ را فارغ از کاربردی بودن یا نبودن می‌توان در این آثار پی گرفت. ویژگی های شخصی و تاثیرات تعارضات و باورهای اجتماعی را بیشتر از پیش می‌توان در سرامیک های معاصر ایران دید و سهم زنان هنرمند در این میان چشمگیر است. سرامیک معاصر عرصه تغییرات و فراتر رفتن‌هایی است که شکل و مفاهیم تازه را متناسب با شرایط جدید نمایندگی می‌کند. 

((بهنام کامرانی))