بی پایان | بهنام کامرانی
آثار كاغذى به خاطر تاريخ گسترده‌ى خود حاوى امكانات و زبانى هستند كه تا به‌اكنون ادامه يافته است. آنها راه بیان بداهه، ارزان، قابل‌حمل و انعطاف‌پذیر را باز می‌کنند و موادی هستند برای ساختارها از اجزا معماری تا کوچک‌ترین دست ساخته‌ها و طراحی‌ها. هنرمندان نه تنها کاغذ را به عنوان ماده به کار گرفته‌اند ، بلکه آن را به عنوان موضوع استفاده کرده‌اند. زمانی که دنیا به سمت دیجیتالی شدن پیش می‌رود، کاغذ روایتی ساده از تاریخ، شکنندگی و قدرت و هویت نشان می‌دهد…
آثارى كه دراين مجموعه شاهد آن هستيم به شكلى معاصر بازتاب دهنده‌ى دريافت هنرمند ايرانى از جهان اطراف خويش هستند، جهانى كه سرشار از تنوع وقايع مختلف اجتماعى و فردى است. شکاف‌های بی پایان و گستره‌اى را نشان مى‌دهند كه در آن تفكرات، احساسات، تاريخ و خاطره به هم رسيده و قابل دريافت هستند. هنرمندان معاصر ايران بر ظرفيت‌هاى فردى و بسط و توسعه‌ى راهكارهاى بصرى، تمركز بيشترى دارند زيرا منابع بيشترى براى درك محتواى كارشان در اختيار دارند و موقعيت هاى نقادانه‌ى معاصر را دنبال مى‌کنند. هنرمندان معاصر ايران تحولات سريع و چشمگيرى راتجربه كرده‌اند واين وقايع را بيشتر در كار خويش انعكاس مى‌دهند و به بيانگرى فردى خارج از سبك‌ها نيز بيشتر مى انديشند. مطالبات بيشتر و نگاهى غير نوستالژيك به سنت‌ها و گذشته دارند. از خصلت رسانه‌هاى نوين بهره مى‌برند و هنر جهانى رارصد مى‌كنند.اين آثار راهى براى ديدار و تفكر، در بى‌واسطه ترين شكلش مى‌گشايند. تفكر در مورد عميق‌ترين و گسترده‌ترين ويژگی‌هاى بشرى و طبيعت، درپر حادثه‌ترين مكان در زمين.